Traduceri pentru inmatriculare masina

Dupa cateva luni in care m-am uitat in aproape in fiecare zi pe 3 dintre cele mai mari site-uri cu anunturi vanzari masini de ocazie m-am hotarat asupra masinii pe care urma sa o cumpar. Am luat legatura cu forma care o vindea, am rezervat masina si am obtinut o mica reducere. Mi-am luat bilet de avion spre germania si cinci zile mai tarziu eram acolo. Masina era conform descrierii si pozelor asa ca totul a fost in regula. Am platit si am facut actele. A doua zi dimineata trebuia sa merg sa obtin numarul provizoriu si sa fac o asigurare pe sapte zile. Cineva de la firma care a vandut masina a venit cu mine si m-a ajutat, totul a mers foarte repede. In mai putin de doua ore rezolvasem cu totul : numar temporar, asigurare obligatorie, rovinieta.

Am plecat spre Romania si 2 zile mai tarziu intram in tara. Am mai platit 2 roviniete, una in Austria si una in Ungaria. Mai ramanea sa cumpar rovinieta pentru Romania. Am ajuns la Bucuresti si urmatoarea zi am inceput sa ma interesez de demersurile ce urmam sa le fac pentru inmatricularea masinii in Romania. Daca in Germania rezolvasem totul in 2 ore, aici probabil o sa imi ia 2 saptamani. Ma asteapta cozi nesfarsite, formulare de completat, taxe de platit pe la trezorerie si CEC, lipsa informatiilor, functionari sictiriti si multi multi nervi. Urmeaza programare si drum la RAR, apoi pe la taxe locale, la ANAF, la inmatriculari de vreo 2 ori (o data pentru numerele rosii, apoi pentru cele definitive). Dar primul pas este sa traduc actele masinii din germana in romana. Am aflat ca este necesara o traducere autorizata a celor 2 acte : talon si certificate de inregistrare si actului de provenienta (facture sau contract de vanzare-cumparare). Eu le aveam pe amandoua dar am hotarat, din ratiuni economice, sa traduc factura care era mai scurta. Am dat mai multe telefoane si am gasit o oferta convenabila la un birou care sa nimerit sa fie foarte aproape de locul meu de munca. A durat doar 1 zi, ieri am ridicat actele, asa ca saptamana asta incep calvarul inmatricularii. Pentru traduceri acte auto va recomand biroul de la Obor de pe Mihai Bravu nr. 62A.

Épico, Lírico e Melódico (X)… ou sexa, décima entrega, non porno.

Estábao desexando, si, e logo?. Se non volvía con isto non volvía de todo.

Die Apokalyptischen Reiter “Friede sei mit dir”
Alemania, Folk/Extreme Power Metal

Tiña ganas de traer ao niño a estes colgados de Weimar (como a constitución que tan pouco lle gustaba a Adolf... por algo sería). Púxomo “a huevo” este vídeo constructivista que sacaron do seu último disco “Riders on the storm”, mais modosote e menos extremo que os seus frenéticos comezos. Tamén seica mudan o nome por “The Four Horsemen of the Apocalypse”, que significa o mesmo pero segúndo opinan “é mais pronunciable para os non alemáns”... e o din agora que case aprendín a pronuncialo despois de trabarme mil veces a língua!.
Os tres primeiros discos só para fanáticos do metal mais extremo, agora fanse mais para tódo-los públicos. Moi recomendables.

Visions of Atlantis “Lost”
Austria, Goth/Power Metal

Tardaron en entrarme, non sei que lles vía eu así medio raro... pero os amores reñidos son os mais queridos. Isto é de “Cast Away”, o seu disco de 2004 e segundo que publicaban. Recentemente editouse “Trinity”, do que me mandan unha chea de publicidade os amigos de napalm records, tamén austríacos, e do que hai que dicer que está moi ben.
O baixista de este grupo, Michael Koren, colaboraba habitualmente con Edenbridge, o outro grupo austríaco que houbo até agora nesta saga... e é que no universo metálico dun país pequeno todo queda en família.

Ásmegin “Til Rondefolkets Herskab”
Noruega, Viking Metal

Estes son debutantes, a min gústanme os debutantes, me gusta seguir a un grupo dende antes da publicación mesmo do seu primeiro álbum. Ásmegin mellorou moito dende a súa demo do 99 até a publicación de “Hin Vordende Sod & Sø” no 2003. De momento é o que hai, vai para catro anos e aí quedaron, anque o grupo polo que eu sei segue en activo.
Vale, non son Ensiferum, pero nin un só dos seus membros tiña experiencia noutras grandes bandas escandinavas, mais aló do cameo de Lars Nedland en Borknagar, un dos proxectos paralelos da dinastía Vintersorg (que polo demais fan un grupo paralelo ao mes… o que fai o aburrimento).

Ars Amandi “La suerte está echada”
España, Folk/Heavy Metal

Un lugar para a pastelada, que tamén ten o seu encanto. Esta é unha banda actual, ollo, non foron teloneiros de Ñu nos seus anos de gloria, anque membros deste grupo madrileño pasaron por Baron Rojo, Ankhara, ou Niágara.
Non é un comentario anti-heavy metal clásico, eh?... ademais de que son un grande fan dos clásicos e do son clásico nas novas bandas me arriscaría ao linchamento dalgún amigo do lobby conservador metálico, (que en lugar de garavata e bogotillo levan “jotajaibers” e elásticos). Dicíao por ese son tan particular do “jevi” español dos oitenta, e polo perfil tan curioso das letras, que vexo moi proxectado nesta banda… Anque no metálico eu tamén son progresista e antiamericano.
Van a disco por ano dende o 2003, a ver se para este cumplen e vai un quinto disco. A disfrutalo, que “el jevi no es violencia” e “va a estallar el obus”…

Verdades coma puños

De súpeto deime conta de que últimamente estou decindo algúnhas cousas algo impopulares, e é unha irresponsabilidade, dado que até que non se oficialice o meu cargo de emperador mundial non teño poder para impoñer unilateralmente as miñas opinións a todo cristo. Confeso que me falta un Goebbles ao lado aínda e teño que adaptarme ás circusntancias e facer que as miñas opinións sexan populares a toda costa para gañar simpatizantes (hai que adaptarse, como Adolfito cando o do 33… que hábil!).
Así que puxen o meu cerebro privilexiado de visionario a traballar e por suposto os deuses dictáronme a decisión correcta. No meu próximo post (este mesmo) teño que dicer algo co que todo o mundo teña que estar dacordo. Verdades coma puños que ninguén poda rebatir e que fagan aos demais rendirse ante a aplastante lóxica dos meus razoamentos.
Hoxe quero comezar por dez sentencias básicas:

- As vacas son mamíferos. Isto é así, non ten volta de folla. En realidade se teño que xuzgar polo que eu mesmo vin debo confesar que non podería acreditar que os cuxos non nazan de ovos, xa que non vin nunca nacer un, pero a enciclopedia insiste en que isto é así e a min paréceme razoable. Ë evidente que os cuxos non caben nun ovo, nin sequera nun grande, como os de avestruz. Pode que no seu momento decrete que son ovíparos, pero será un dos moitos luxos que me darei para recrearme no meu poder absoluto.

- “El futbol es así”. Unha verdade universal do noso tempo. A ver quen me pode negar iso. Prohibir aos futbolistas profesionais utilizar esa frase é un dos meus maiores desexos para o futuro.

- Masa e peso non son o mesmo. Por mais que me coste aínda comprender a diferéncia tódo-los entendidos están dacordo neste asunto.

- Se mire como se mire inhalar gas non é unha boa idea. Salta á vista.

- Por algún motivo deus non fixo que o papa nacese sen xenitais. Non entendo porqué, pero en caso contrario a súa santidade llo anunciaría ao seu rebaño.

- As radios dos taxis sintonizan a COPE de serie. Sei que hai un modelo especial de radio de automóvil que só se vende a taxistas que ten esta función. Non admito réplica. O que non sei é onde conseguilas, onde as mercarán?.

- A segunda triloxía de Star Wars sobraba. Incontestable.

- A Nietzsche hai que saber leelo. Non sei o que significa isto, eu sempre o lín de esquerda a dereita e de arriba a abaixo, pero como tanta xente o dí debe ser certo.

- O programa que tiña Jose Luis moreno en TVE era un plan marciano para exterminar á humanidade. Isto tamén é así. Só a suspensión do programa evitou a catástrofe. Creo que o vin no programa ese de sucesos paranormais. Unha vez atopouse un señor en Soria ao que lle gustaba o programa, pero logo se descubriu que non podía respirar sen chutarse silício.

- Meg Ryan é o anticristo. Isto xa o teño dito, pero hoxe busco como digo resaltar o incontastable. Non son eu precisamente cristiano, pero tampouco me gusta que vaia a xente por Hollywood cheirando a azufre.

- A xente que lé a Kant é moi, moi lista. Pero listos de la muerte. Ninguén parece atreverse a discutir este extremo.

- “La belleza está en el interior”. Dogma coma os dos cristianos, anque ningúen se atreva a discutilo poucos viven atendéndo a el. Sobre isto versará en forma de pequena fábula moral un dos meus próximos posts.

Ala, a ver quen me discute isto.